دانشمندان می گویند برخلاف همه موجودات که از آتش می گریزند، یک گونه سوسک در میان شعله های آتش سوزیهای جنگل تولید مثل می کند و آنها امیدوارند با الهام گرفتن از حسگرهای این حشره، بتوانند تجهیزات نظامی هوشمندی بسازند."سوسک جواهری" که در کانادا به سوسک سیاه آتشین معروف است، کیلومترها پرواز می کند تا خود را به یک آتش سوزی جنگلی برساند. وقتی این سوسکها از راه می رسند، آنها شروع به جفتگیری و تخم گذاری در میان شعله های فروزان می کنند.
پژوهشگران آلمانی می گویند که امنیت جفتگیری در چنان مکان جهنمی تضمین شده است، زیرا سوسکهای جواهری اطمینان دارند که طعمه پرندگان نخواهند شد. سوسکها سپس تخمهای خود را لای چوبهای سوخته درختان مرده می ریزند تا پس از بدنیا آمدن در مکانی محفوظ شروع به خوردن مواد غذایی اطرافشان کنند. در حالت عادی، اگر درختان زنده باشند، با انتشار مواد شیمیایی سمی به حضور بچه سوسکها اعتراض می کنند. در سایر موارد، این مهمانان ناخوانده در میان صمغ چسبنده، گرفتار یا بر اثر رشد سلولها زنده به گور می شوند.
در دهه ۱۹۶۰ یک حشره شناس کانادایی به نام ویلیام جورج ایوانز در رستورانی در ادمونتون نشسته بود که دید یک سوسک سیاه رنگ براق کنار بشقابش روی رومیزی سفید فرود آمد.
از آنجا که وی تازه به آلبرتا نقل مکان کرده بود، با این سوسک آشنایی نداشت، ولی کنجکاوی علمی اش تحریک شد و آن سوسک را داخل در خودنویس خود اسیر کرد و برای شناسایی به خانه برد.کتابهای مرجع نشان می دادند که وی یک "ملانوفیلا آکومینیت" پیدا کرده است. پس از سالها تحقیق، پرفسور ایوانز به راز وجود حفره ریز روی سینه این سوسک پی برد.
او عقیده داشت این حفره ها آکنده از حسگرهای مادون قرمز برای تشخیص حرارت برخاسته از آتش سوزیهای جنگلی است. مشکل اینجا بود که هیچ کسی باور نمی کرد که یک سوسک چنین توانایی شگرفی داشته باشد و در نتیجه مشاهدات پرفسور ایوانز سالیان سال نادیده ماند.
اکنون گروهی از پژوهشگران آلمانی به سرپرستی دکتر هلموت اشمیتس در دانشگاه بن نه تنها یافته های پرفسور ایوانز را تایید کرده اند، بلکه بعد تازه ای به نحوه تشخیص محیط از سوی این سوسک بخشیده اند. سوسکهای جواهری از ترکیبی از حسگرهای فوق العاده حساس برای یافتن آتش استفاده می کنند. آنها زبانه سرخ شعله را می بینند، خس خس سوختن چوب را می شنوند و همانگونه که دکتر اشتفان شولتس، اکولوژیست شیمیایی، کشف کرده است، از گیرنده های بسیار حساس روی شاخکهایشان برای "بوییدن" دود، حتی اگر ضعیف باشد، استفاده می کنند.
محققان آلمانی از زمان آغاز تحیقی روی سوسک جواهری دو گونه سوسک آتش دوست دیگر، این بار در استرالیا، شناسایی کرده اند که با حسگرهای مادن قرمز محل آتش سوزی را می یابد. نکته جالب این است که حسگر سوسکهای استرالیایی با پسرعموهای کانادایی شان تفاوت دارد. اکنون دانشمندان بدنبال استفاده از این دانش هستند. آنها به کمک مهندسان قصد دارند نسل بعدی حسگرهای مادون قرمز را بسازند. این پژوهشگران حتی یک نمونه عملی نیز تولید کرده اند و حالا مشغول تقویت حساسیت و کوچکتر کردن اندازه اش هستند.
عجیب نیست که آژانس پروژه های پژوهشی پیشرفته دفاعی آمریکا پتانسیل نظامی فراوانی برای نسل تازه ای از حسگرهای مادون قرمز بسیار حساس، ریز و نیرومند قائل است که طراحی اش از یک سوسک کوچک حرارت یاب الهام گرفته شده است.
«كیس نانینگا» از مقامات هلندی در این باره گفت:" این روشی بسیار عجیب در قاچاق مواد مخدر است و ما تا كنون چنین روشی را برای قاچاق ندیدهایم." مقامات وقتی تصمیم به بررسی جعبه گرفتند كه در زمان اسكن جعبه متوجه وجود اشیایی به شكل حشرات در جعبه شدند.
کارشناس ارشد حشره شناسی پزشکی مرکز بهداشت استان اردبیل گفت: حشره ناقل بیماری خطرناک تب کریمه کنگو در برخی از نقاط این استان زیست میکند. داریوش امدادی ، روز چهارشنبه در گفت و گو با ایرنا افزود: این حشره یک نوع کنه سخت موسوم به هیالوماست که بهواسطه مکیدن خون دامهای آلوده انگل بیماری تب کریمه کنگو را از طریق گزش به انسان منتقل میکند.
او گفت: براساس بررسیها و آزمایشهای انجام شده ازسوی ارگانهای ذیربط تاکنون موردی از دامهای آلوده به بیماری تب کریمه کنگو یا تب خونریزی دهنده در هیچ نقطهای از استان اردبیل مشاهده نشده است. وی افزود: این بیماری علایم گوناگونی دارد که مشخصترین آنها تب است و کوفتگی ، ضعف ، سردرد ، بیاشتهایی و درد شدید عضلات بدن نیز میتوانند از علایم این بیماری باشند.
به گزارش خبرنگار ایرنا امدادی ، گفت: در صورت پیشرفت بیماری مشخصترین علامت بیماری که همان لکههای خونریزیدهنده زیر جلدی است بروز میکند. وی افزود: دوره نهفتگی این بیماری حدود ۱۰روز است و اگر بیمار به محض بروز علایمی که ذکر شد با مراجعه به پزشک اقدامات درمانی روی او انجام گیرد بهبود مییابد اما در صورتی که تشخیص و درمان بیماری دیر باشد احتمال مرگ فرد مبتلا زیاد است.
او تاکید کرد که بیماری خطرناک تب کریمه کنگو از طریق خوردن گوشت و یا فرآوردههای دام آلوده که به خوبی پخته شده باشند و نیز از گزش کنه هیالوما که خون دام آلوده را نخورده است به انسان منتقل نمیشود. وی افزود: در مناطقی که احتمال وجود دامهای آلوده و کنه هیالوما وجود دارد پوشاندن قسمتهای در معرض گزش بدن ، استفاده از لباس کار مخصوص و مواد دورکننده حشرات و بهسازی مکانهای نگهداری دام برای در امان ماندن از این بیماری ضروری است.
امدادی گفت: افرادی که سر و کارشان با دام است به ویژه کشتارکنندگان دام باید به دلیل احتمال انتقال این بیماری به واسطه ورود ترشحات و خون دام آلوده از طریق زخم و جراحات بدن باید از دست کش استفاده و پس از پایان کار دستان خود را با آب و صابون شست و شو دهند. وی افزود: مناطق کوهستانی استان اردبیل شامل شهرستانهای اردبیل ، خلخال، نیر ( ، (nireکوثر و گرمی مغان بهویژه روستاهای این نقاط محل مناسبی برای رشد و تکثیر کنه هیالوما میباشند.
وی گفت : همچنین به لحاظ احتمال ورود دامهای آلوده به شکل قاچاق از مرزهای شمالی ساکنان نقاط مرزی استان اردبیل باید بیشتر مراقب این بیماری باشند و به محض بروز علایمی چون تب بلافاصله به مراکز بهداشتی و درمانی مراجعه کنند
منبع: ایرنا
این حشره شب کار بوده و روزها را به استراحت می گذراند و چنانچه در محل استراحت مزاحمتی برایش ایجاد نشود، روزها به ندرت دیده می شود. در طول شب روی کف اتاقها، میزها و دیگر وسایل خانه حرکت کرده و دنبال غذا می گردد.
فراوانی غذا در آشپزخانههای نامرتب و کثیف که به طور متناوب تمیز نمی شوند، باعث وفور سوسریها در این مکانها می گردد.
کوچولوهای شکمو
سوسریها تقریبا هر چیزی را که به دستشان برسد، می خورند و در این کار گویا رکورد پرخوری هم دارند. آنها حتی از کاغذ، پارچه خصوصا اگر آهار داشته باشد، کتاب، مو، کفش، کاغذ دیواری، خون خشک شده، خلط ، حشره ی مرده و تقریبا از هر ماده ی حیوانی و گیاهی تغذیه می کنند.
سوسریها را در حال جویدن انگشتان دست و پای افراد خوابیده یا در حال بیهوشی و روی افراد ولگرد که موی سرشان آلوده بوده است هم پیدا کردهاند.
این حشرات در برابر بیغذایی و کم آبی بسیار مقاوم هستند، طوری که سوسری خانگی ممکن است بدون آب به مدت 5 تا 10 هفته و بدون غذا برای چند ماه زنده بماند. سوسریها تخمهایشان را در محلهای تاریک، شکافها و درزها می گذارند. بعضی از آنها تخم را به سطوح زیرین میز و صندلی یا تخت خوابها و جعبههای چوبی و دیگر وسایل بسته بندی می چسبانند و هنگامی که بستهها به منازل جدید منتقل شدند، سبب آلودگی آن محلها می شوند.
سوسری بالغ حتی تا یک سال هم عمر می کند. این حشره به سرعت از خانههای آلوده به منازل مجاور پراکنده می شود و اغلب به وسیله ی بالا رفتن از لولههای آب و مجاری فاضلاب و جایگاههای دور ریختن زباله، وارد ساختمانها می شود.
بیماریزایی سوسریها برای انسان
وجود سوسری در منازل، هتلها و دیگر محلها از لحاظ بهداشتی منظره ی نامطلوبی دارد و چون از مدفوع و مواد غذایی به طور یکنواخت تغذیه می کند، حشره ی بسیار کثیفی است. در ضمن، مدفوع و قسمتی از موادغذایی هضم نشده را روی مواد غذایی بر می گرداند و از این طریق موجب آلودگی می شود.
سوسری حامل عوامل بیماری زای متعددی از جمله ژیاردیا، اشرشیاکولی، استافیلوکوک، سالمونلا، تریکوموناس و... است. همچنین این حشره به طور طبیعی به گونهای از توکسوپلاسما آلوده است و تصور می شود با تغذیه از مدفوع گربه، توکسوپلاسما را به گربه و انسان منتقل کند.
برخی افراد به مواد آلرژن سوسریها حساسیت دارند و با خوردن موادغذایی آلوده به مواد دفعی سوسری یا تنفس گرد مدفوع آنها، عکسالعمل نشان می دهند.
مبارزه ی شیمیایی با سوسریها
چند ماده ی شیمیایی به صورت تجاری به عنوان طعمه برای کنترل سوسریها در دسترس هستند.
پودر حاوی سم دی کلرفوس 9/1 درصد: که برای آماده سازی باید آب به آن اضافه شود تا به شکل خمیر درآید. طعمه ی دیگر حاوی پروپوکسور دو درصد است. سم"کپون"به صورت خمیر، قرص یا طعمه ی مرکب از روغن گیاهی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. طعمهها معمولا در شرایطی که جمعیت سوسریها پایین باشد، تاثیر بهتری دارند و غالبا در کنار سایر روشهای مبارزه به کار می روند.
مواد شیمیایی با خاصیت ریزش و خارج کردن حشرات از پناهگاه شان، مکرراً برای کنترل سوسری به منظور گرفتن نتایجی سریع و دستیابی به کنترل کاملتر مورد استفاده قرار گرفته است.
"پیرترین" به تنهایی یا به همراه "سینرژیست ها" یک ماده ی با اثر بیرون کشیدن حشره از پناهگاهش است و باعث ریزش سریع می شود.
"دی کلرفوس" نیز به خاطر اثر ریزش سریع و تدخینی آن مفید است. در مواردی که تاثیر طولانیتر مد نظر باشد، این مواد شیمیایی باید با یک حشرهکش ابقایی ترکیب شوند.
مراقب باشید سوسک نیاید
پیشگیری کلید کنترل این حشرات است. پس پیشنهاد می شود دو کار زیر را انجام دهید:
1) جلوگیری از ورود آنها به ساختمان
2) کم کردن آلودگی به وسیله ی رعایت پاکیزگی محل
سوسریها در هوای سرد برای ورود به ساختمان شما یا از پناهگاه خارجی خود یا از خانههای همسایه وارد می شوند. پس لازم است که تمام سوراخهای کف، دیوار، چارچوب درها و فضای پشت پایههای ساختمان و غیره که به سوسریها اجازه ی عبور می دهند، مسدود شوند.
از توجه به لولههای آب و فاضلاب و شبکههای مشابه غفلت نکنید. شاید حتی لازم باشد که برای بستن سوراخهای بزرگ از یک نجار کمک بخواهید، اما سوراخهای کوچک تر را با بتونه ی چوب و پلاستیک می توان مسدود کرد.
نکته ی مهم دیگر در مبارزه با سوسری این است که باید وضعیت منزلتان را برای رشد سوسری نامناسب کنید.
برای این کار باید مخفیگاه های آنها را از بین ببرید و نواحی زیر و کف ساختمان را همواره خشک نگه دارید و از دسترسی سوسری به غذاها جلوگیری کنید.
غذا را در ظروف غیر قابل دسترسی بگذارید و تمام محوطه ی آشپزخانه تان را تمیز و بازرسی کنید تا هیچ خرده ماده ی غذایی در آنجا باقی نماند.
ظروف زباله را کاملا بپوشانید و برنامه ی کاملا منظمی برای تخلیه ی زباله در نظر بگیرید.
در کنار این کارها باید بهسازی محیط نیز انجام گیرد، زیرا سوسریها اغلب مکانهای مطلوب برای زاد و ولد خود را در سیستم فاضلاب، محل جمع زبالهها، فاضلاب و مکانهای دیگری که غذا و مواد مناسبی در دسترسشان باشد، پیدا می کنند. بنابراین باید برنامههایی برای به حداقل رساندن یا حذف پناهگاه سوسریها طی برنامههای بهسازی محیط ترتیب داده شود.
به گزارش خبرگزاری مهر، محققان آمریکایی دریافته اند توانایی بالای مگسها در فرار در برابر ضربات شکارچیان خود به دلیل عملکرد فوق العاده سریع مغز آنهاست. همچنین محققان دریافته اند مگسها حتی این توانایی را دارند تا چند لحظه پیش از انجام کاری نظیر جا خالی دادن برای آن برنامه ریزی کنند. بر اساس گزارش بی.بی.سی، این محققان با استفاده از ضبط ویدئویی با سرعت بالا و وضوح تصویری با کیفیت فاش کردند مگسها به هنگام احساس نزدیک شدن خطری بالقوه به سرعت خود را برای فرار از محیط آماده می کنند.
این مطالعه تحقیقاتی پیشنهاد می کند که بهترین راه برای شکار مگسها، نزدیک شدن بسیار آهسته به آنها وارد کردن ضربه سریع در امتداد مکانی است که در آنجا قرار دارند. محققان انستیتو فناوری کالیفرنیا همچنین دریافته اند مگسها خیلی زودتر از آنکه از جای خود بگریزند، مکان عامل مهاجم را محاسبه می کنند و بر اساس آن طرح فرار را ترسیم می کنند. نتایج و جزئیات دقیق این بررسی در شماره اخیر نشریه " Current Biology" منتشر شده است.
محققان موفق به شناسایی چندین ماده جدید دافع حشرات شدهاند که اثربخشی آنها سه برابر DEETاست که موثرترین ماده دفع حشرات و کنه محسوب میشود
این ترکیبهای جدید در مطالعات آزمایشگاهی ،انسانهای داوطلب را مدت زمانی دو تا سه برابر بیش از (DEET ( n,n-diethyl-m-toluamideمحافظت کرد. این ماده بیش از ۵۰سال موثرترین ماده برای دفع حشرات بوده است.
این مواد تا حدود زیادی در برابر نیش انواع حشرات مصونیت ایجاد میکنند، با اینحال پشهها همچنان به بیماریهایی نظیر مالاریا را میپراکنند و حتی برخی پشهها میتوانند با بکارگیری DEETقربانی خود را نیش بزنند.
اولریش برنیر شیمی دان واحد تحقیقات پشه و مگس وزارت کشاورزی آمریکا که بر روی این طرح کار کرده است میگوید دسترسی به مواد دفعکننده موثرتر که در برابر شمار بیشتری از انواع حشرات محافظت ایجاد میکند خوب است.
در دهه ۱۹۴۰بررسی دقیق ۴۰هزار ترکیب مختلف شیمیایی بعد از ده سال به یافتن DEETمنجر شد.اما اکنون محققان توانستند هزاران ترکیب بالقوه را ظرف چند ماه با استفاده از یک برنامه رایانهای کشف کنند. این برنامه حاوی اطلاعات مربوط به ساختارهای شیمیایی و گیرندههای حشرات برای پیش بینی اثربخشی مواد دفعکننده است.
این برنامه امکان انتخاب ۲۴ترکیب از میان ۲هزار ترکیب را برای دانشمندان فراهم کرد و بعد از آن در آزمایشگاه بر روی داوطلبان انسانی آزمایش شد.
هنگامی که داوطلبان در معرض نیش پشهها قرار گرفتند، استفاده از , DEET حشرات را به مدت هفده و نیم روز دفع کرد ، اما این مدت با استفاده از ترکیبات جدید به ۷۳روز رسید.
محققان قصد دارند آزمایشها را بر روی هفت ترکیب نویدبخش ادامه دهند تا DEETنسل جدید را شناسایی کنند و اثربخشی این مواد را در برابر انواع مختلف حشرات بررسی نمایند.
در این روش روی حیواناتی که کمی جثه بزرگ دارند دوربین های جاسوسی کوچکی کار گذاشته می شود که با قرار دادن آنها در منطقه مورد نظر ، تحرکات بخش های مختلف نظارت می شود.
از جمله حشراتی که بیش از دیگر حیوانات در این طرح مورد توجه قرار گرفته پروانه است.
دانشمندان درتلاش هستند دستگاه عصبی این حشره را از راه دور قابل کنترل کنند تا بتواند به مسیرهای لازم هدایت شود و با استفاده از دوربین بسیار کوچکی که در پشت آن کار گذاشته شده است تصویرهای مورد نظر از منطقه ای را که باید اطلاعات آن جمع آوری شود به صورت دقیق برداشته و به مرکزهای جاسوسی بفرستد.گزارش ایسکانیوز می افزاید، ارتش آمریکا همچنین آزمایشگاههای ویژه ای برای پرورش حشرات و حیوانات مورد نظر ساخته است تا راهکارهای لازم برای کنترل آنان از راه دور را بیازماید.
بنا به نظرات دانشمندان، حشراتی که روی سقف راه می روند، رد پاهای چسبناک از خود به جا می گذارند. راه رفتن به حالت وارونه نیاز به نیروی چسبندگی همگن و ابزار مخصوصی به منظور مقابله با نیروی جاذبه دارد. پهنای بخش انتهایی پاهای حشرات معمولا به اندازه ای است که فضای لازم برای چسبیدن به سقف را برای آنها مهیا کند.
لایه چسبنده موجود در انتهای پای حشرات که با موهای بسیار نازک و ریز پوشیده شده، پولیویلی (pulvilli) نامیده می شود. نوک این موها شبیه به کاردک و پهن تر از بقیه قسمتها و به همین دلیل شرایط لازم بهتری برای راه رفتن وارونه را فراهم می کنند. پیش از این دانشمندان اعلام کرده بودند که انحنای این موها باعث چسبیدن بهتر حشرات به سقف می شود. در واقع آنها عقیده داشتند که این موها یک ماده قندی چرب و چسبنده ترشح می کنند.
مقاومت در برابر چسبندگی
یک تیم تحقیقاتی از انستیتوی مکس پلانک در کشور آلمان (Max Planck)، اخیرآ بر روی بیش از سیصد نوع حشره ای که روی سقف راه می روند، مطالعاتی انجام داده است. نتایج بدست آمده نشان داد که کلیه این حشرات از خود رد پاهای چسبناک باقی می گذارند. استانیسلاو گورب (Stanislav Gorb)، سرپرست تیم تحقیقاتی فوق در این باره می گوید :
"حدس ما این است که این حشرات ماده ای از خود تراوش می کنند، اما هنوز در این مورد به اطمینان صد در صد نرسیده ایم." گورب نتیجه تحقیقات تیمش را در کنفرانس سالیانه انجمن آزمایش های زیست شناسی که در ماه آوریل برگزار شد، به اطلاع عموم رساند:
- درست است که حشرات برای راه رفتن روی سقف نیاز به پاهایی چسبناک دارند، اما این چسبندگی نباید به حدی باشد که حشره گیر کرده و نتواند به حرکت خود ادامه دهد. به همین دلیل پاهای حشرات دارای ناخن هایی است که به جدا کردن پاهای چسبناک از دیوار یا سقف کمک می کنند.
- حشرات برای جلوگیری از چسبیدن به سقف روش های متفاوتی از قبیل چرخیدن، فشار دادن و جدا کردن پاهایشان به کار می برند.
ترکیب منحنی وار نوک موها با مایع روغنی، به حشره کمک می کند تا در حالت وارونه نیز بتواند در جهت صحییح قدم بردارد.
ربات ها در تعقیب حشرات !
ربات ها نیز به زودی به دنبال رد پای حشرات، از دیوار بالا خواهند رفت. تیم تحقیقاتی گورب، به منظور طراحی ربات هایی که قادر به تقلید از رد پای حشرات باشند، گروهی از متخصصان ربات را به همکاری گرفتند.
دانشمندان در فسمت انتهایی پای هر یک از ربات ها، برای شبیه سازی پاهای حشرات، یک ماده مصنوعی چسبناک و خزدار وصل نمودند. این ربات ها طوری طراحی شده بودند که مانند یک حشره واقعی قادر به جدا کردن پاهایشان از دیوار شیشه ای تعبیه شده به همین منظور نیز بودند.
یکی از مهندسان مکانیک عضو گروه در این باره می گوید : "این اولین باری است که یک ربات با تقلید از یک حیوان، از سطح شیشه ای بالا می رود .
مگس ها معمولا” در زمستان می میرند. با این همه برخی از آنها زمستان را پشت سر میگذارند، اما این کار فقط در وضعیتی کاملا” مطلوب امکان پذیر است. مگس ها اگر بتوانند درون انبارها یا داخل اماکن مسکونی؛ یعنی جاهایی که مواد آلی و گرمای کافی برای خوردن و تولید مثل وجود دارد، پناه بگیرند، میتوانند زمستان هم زنده بمانند و در فصل بهار ما شاهد حضور آنها در همه جا باشیم
طول عمر طبیعی مگس، حتی در بهترین وضعیت، در شمال خط استوا 7 تا 21 روز است. مهمترین عامل تغییر طول عمر این حشره، گرمای محیط اطراف آن است. مگسها وقتی دما به زیر صفر میرسد یا بیش از حد گرم می شود، گروه گروه میمیرند.
هر چند مگس ها بعلت عدم فعالیت ، بیشترین طول عمر را در هوای سرد دارند، اما تولید مثل فراوان آنها هنگامی صورت میگیرد که هوا گرم، غذا فراوان و رطوبت در حد متعادل باشد. زمستان آنها را چنان از تمام این شرایط مطلوب محروم میکند که نه تنها قادر به زندگی نیستند، بلکه مجال تولید مثل را هم نمی یابند. وزارت کشاورزی امریکا مدعی است که هیچ دلیلی مبنی بر حیات مگس در فاصله پائیز تا بهار وجود ندارد. (این ادعا جواب نکته دیگری است؛ چرا در بهار مگس اینقدر کم دیده می شود؟ )
اکنون این پرسش پیش می آید که مگسها چگونه دوباره شروع به تولید مثل میکنند؟ گروهی معتقدند که مگس ها نیز همانند برخی از حشرات دیگر، زمستان خوابی میکنند. اما نادرستی این نظریه به اثبات رسیده است. معدود مگسهایی را که در اول بهار مییابیم عمدتا” نتیجه تولید مثل همان مگسهایی هستند که با یافتن جایی مناسب، زمستان را پشت سر گذاشتهاند. برخی از مگسهایی که زمستان را پشت سرگذاشته اند، بالغ نیستند و کم و بیش در مراحل اولیه تکامل خود به سر میبرند. مگس تخم هایش را معمولا” درون زمین، شکافها، چوب و یا کودهای حیوانی میریزند. این تخم ها در عرض یک تا چهار ساعت به لارو تبدیل می شوند. لارو مگس در مرحله چهار روزه اش، همانند لارو تمام حشرات دیگر از گیاهان یا مواد حیوانی پوسیده تغذیه میکند. همچنان که لارو مگس بزرگ میشود، به حالت شفیرگی، حالتی که حدود پنج روز زمان میخواهد، درمیآید. در این فاصله، حشره همان طور که در حالت دگرگونی است، استراحت هم میکند.
محققان "ام آی تی" با استفاده از یک مدل ریاضی نشان دادند که برخی از حشرات می توانند تا عمق 30 متری در زیر آب بدون ایجاد خفگی نفس خود را حفظ کنند.
به گزارش خبرگزاری مهر، بسیاری از حشرات می توانند یک لایه هوا را در زیر بدن خود و در یک محفظه ذخیره هوا نگه دارند. به این ترتیب می توانند تا چندین متر زیر آب بدون ایجاد حس خفگی با این کپسول هوا پایین بروند و از این ذخیره هوایی استفاده کنند. تاکنون رکورد پایین رفتن در اعماق آب در این حشرات مشخص نبود اما اکنون گروهی از ریاضیدانان موسسه تکنولوژی ماساچوست (ام آی تی) موفق شدند با کمک یک مدل ریاضی نشان دهند که برخی از این حشرات می توانند نفس خود را تا عمق 30 متری نگه دارند.
این حشرات در پوست حاضر در قسمت شکمی خود دارای کپسول هوا هستند و قبل از فرو رفتن در آب این مخزن را با لایه ای از هوا پر می کنند. براساس گزارش نیچر، فاصله میان یک پوست با پوست دیگر یک پارامتر بنیادی در میزان ذخیره هوا به شمار می رود. به طوریکه اگر پوستها خیلی به هم نزدیک باشند فضای کافی برای تنفس وجود ندارد چراکه سطوح حبابهای هوا باید به اندازه ای وسیع باشند که تبادل گاز را با سوراخهای تنفسی تضمین کنند.
